13-1- 18 Clubdag: Not The Peter Schulein News

Ik zou eigenlijk heel Peter Schuleinistisch een kop moeten bedenken zoals: Gedonder in glazen, Komedie om Geld, Tandoori Napoleon en Conaneren Is Een Mannending. Maar ik ben niet zo creatief. Houten klazen zijn we in Amsterdam, IJzeren Heinen. Stille doodgravers die met lange gezichten onze tinnen soldaten ten grave dragen.

Kan niet lezen en niet schrijven. Ben de langzaamste in vlijt. Maar het allerdroevigst ben ik/in sociale vaardigheid.

Nooit kan ik iets leuks verzinnen. Sta ik voor een mooie meid? Dan schiet mij niets anders te binnen dan dat ik dood wil. Heel de tijd.

(met dank aan Levi Weemoedt, het gedicht heet waarschijnlijk 'Ballade van de wargamer')

Gedonder in glazen

Eerst dan maar het gedonder. We hebben een prachtige erebokaal voor 'de meest waardevolle speler', zo'n prachtige mok in dit genre maar met een clublogo

Tien minuten voor de plechtige uitreiking (aan Mark, open- en sluitsteunpilaar en sinds aanvang vier jaar geleden lid van ons kluppie) flikkerde de mok van de eerste verdieping en brak het oor. Enfin. Wargamers kunnen niet versieren maar wel lijmen, dus misschien vindt Mark dit wel gewoon extra leuk. Een uitdaging, zogezegd.

Eervolle vermeldingen overigens voor Eltjo (demo(lition) man), voor Maarten (poenvent) en Simone (Antariaan). Misschien krijgen jullie volgend jaar de klupbokaal, met of zonder gerepareerd oor.

Komedie om geld

Vervolgens de poen, omdat we meteen een minijaarvergadering hadden. Mark stelde voor géén geld meer aan chips en zoutjes te besteden, hetgeen hem bijna op royement kwam te staan. Daarna hebben we besloten alles hetzelfde te laten als vorig jaar.

Dus geen contributieverhoging, want onze kosten zijn niet omhoog gegaan. Achttien leden. We raakten één verhuisd lid kwijt (hij wordt los bezoeker) en kregen er een nieuw lid bij. Maar ook geen contributieverlaging, want ook al hebben we een forse hoeveelheid kwaliteitsterrein, een paar honderd euro financiële reserve of een potje onvoorzien is geen overbodige luxe. Misschien volgend jaar. We zijn De Nederlandsche Bank niet, we blijven niet ieder jaar oppotten. Vijfenveertig euro kost trouwens een jaartje wargamen in Oost. Inclusief gratis pinda's, dus.

We stikken inmiddels in hoogwaardig terrein. Dankzij een financiële meevaller konden we op de valreep van afgelopen jaar bijvoorbeeld weer drie serieuze Cigar Box battlematten aanschaffen, dit genre:

'Plush', dus in het teddybeerpluche dat zo hoog staat aangeschreven.

Was het echt nodig, gezien de vijf euro voor groene kleden van de Dappermarkt? Terechte vraag. Van de Dappermarkt wordt je domweg gelukkig, maar van deze overbodige luxe domweg nog iets gelukkiger, was het antwoord. Uw terreinmannetje (ondergetekende) is van het genre handgemaakte pakken, dus hem leek het wel wat. Los daarvan, het echte argument: de meerwaarde van een club is niet dat daar dezelfde goedkope spullen bewaard worden die je ook thuis hebt liggen, maar dat je gezamenlijk plezier hebt van kwaliteitsspul dat je thuis niet zo snel aanschaft.

Tandoori Napoleon

Zomaar een bezoeker viel binnen, een Indiër die van zijn leven nog niet gewargamed had maar absoluut talentvol bleek als would-be Napoleon en die aanschoof bij een potje 6mm Blücher, op een kwaliteitsmat die we twee jaar geleden hebben aangekocht. Wellington is trouwens als commandant in India begonnen. Hij was goed in kanonneren.

Conan

Een triest clubje zelfmoordenaars speelde ondertussen Conan.

Kijk eens wat een droefheid. De penopauze heeft genadeloos toegeslagen. Ik ben bang dat er niet gelachen is bij dit spelletje. God is dood, de wereld gaat naar de kloten, ook dit jaar wint Ajax weer niks en Conan legt straks het loodje.

Sword, Spear en Saga

Fred, Simone en Eltjo deden Sword & Spear. Mark deed met Rob weer eens een keer Saga, overigens ook iets dat onze bezoeker wel interesseerde.

Terzijde: op een Dappermarktmat. 

CUNXT time!