Als ik nu zou beginnen…

Laatst stelde ik me de vraag: als ik nu met historisch wargamen zou beginnen, hoe zou ik dat dan doen, ‘met de kennis van nu’?

Toen ik begon was er eigenlijk één schaal, ‘echte’ 25 mm, gemaakt door een handvol merken en verder eigenlijk heel weinig (althans in Nederland, en in het pre-internettijdperk was dat voor een prepuber eigenlijk ook de grens). Het alternatief, 1:72, had weinig van het tijdperk van mij voorkeur – Napoleontisch – en wat er was, was ook niet erg gemakkelijk te vinden. Maar dat het voor mij geen optie was, had ook te maken met dat ik onder de indruk was van al dat tin en dat bij de roemruchte Boutique de la Grande Armée met die schaal werd gespeeld.

Enfin, genoeg daarover.

Wat zou ik nu doen? Eigenlijk is het antwoord simpel: waarschijnlijk 1:72 American Civil War. En dat heeft verschillende redenen.

– Allereerst weet ik inmiddels dat het me bij wargamen niet zozeer gaat om de periode, maar om het wargamen zelf. Ik vind de grote oorlogen van de twintigste eeuw niet bijzonder interessant om te spelen, maar voor de rest maakt het me niet zo veel uit. De keuze wordt dan gemakkelijker.

Dan de schaal en het schilderwerk:

– 1:72 is relatief goedkoop, zeker als je de doosjes van Airfix, Esci, Hät en dergelijk kunt gebruiken. Voor een euro of tien heb je een doosje infanterie met enkele tientallen figuurtjes in veel verschillende houdingen. Dat laatste kan ook een nadeel zijn, bijvoorbeeld bij Napoleontisch waarbij je gedisciplineerde linies van marcherende of oprukkende troepen wilt. Bij ACW is dat minder een probleem omdat de strijdwijze losser was. De variëteit van de ‘actiefiguurtjes’ is dan eerder een voor- dan een nadeel.

Om terug te komen op de kosten: een klein legertje kost dan hooguit een paar tientjes, een groot leger, van honderd of meer figuren aan iedere kant loopt ook niet in de papieren. Het is daarom ook een goed ‘beginleger’: als het je niet bevalt, is je verlies beperkt.

– De periode is qua figuren uitputtend gecoverd. Van generaals tot cavalerie, zoeaven, artillerie en voorwagens, als je alle merken bij elkaar telt zie ik maar enkele hiaten. De meeste zijn op te vullen met proxy’s. (Je kunt ook met metalen figuren aan de gang - 1:72 heet dan '20mm’-  maar ik hou het hier een beetje simpel).

– Er waren natuurlijk maar twee partijen, 'Noord' en 'Zuid', en de de uniformen van beide zijden leken in vorm erg op elkaar zodat je de figuren uit doosjes met elkaar kunt combineren (sommige doosjes bevatten zelfs ongedefinieerde ‘ACW’ troepen, met de bedoeling dat je ze voor beide partijen kunt gebruiken). De uitrusting was hetzelfde of zeer vergelijkbaar, en de schaal is van dien aard dat je de verschillen niet zo goed ziet.

– Het is redelijk eenvoudig te schilderen: de figuren hebben simpele uniformen zonder al te veel galons en details. Dat maakt het gemakkelijker om snel en efficiënt te schilderen. (Napoleonics en Ancients bevatten op 1.72 vaak veel details en zijn daardoor juist lastiger, maar voor de oorlogen van de late negentiende eeuw en later geldt het tegenovergestelde.)

Natuurlijk heeft 1:72 ook nadelen. Een belangrijk nadeel is, is dat je vaak wat kunstgrepen nodig hebt om acrylverf verf goed te laten hechten op het wat zachtere plastic wat vaak wordt gebruikt. Een eenvoudige methode is om de modellen eerst in te smeren met iets verdunde houtlijm als hechtmiddel. Ook is 1:72 wat minder bevredigend als je echt helemaal ‘all out’ wil met de details.

Tot slot iets over spelregels en de manier van spelen.

Een van de kenmerken van ACW om te wargamen is dat al vrij spoedig na het begin van de oorlog de troepen zeer vergelijkbaar waren (en veelal niet al te best). Dat maakt dat je niet erg veel regels nodig hebt om de verschillende troepen weer te geven, wat het spelen eenvoudiger maakt. In mijn geval komt daar de voorkeur bovenop dat ik graag speel met legers van ‘gewone’ troepen in plaats van elitelegers.

Er zijn voor deze periode veel regelsets beschikbaar, van gratis A4’tjes tot prachtig uitgevoerde boeken – wat niet altijd veel zegt over de speelbaarheid. Een prettig begin is ‘61-’65 van Ganesha Games, voor een luttel bedrag op pdf verkrijgbaar, voor kleine acties van 30-90 man per kant. Het bevat ook een skirmishsuppplement bij Song of Drums and Shako’s (5-30 figuurtjes). Maar een zoektochtje op internet kan algauw een speelbaar gratis regelsetje opleveren en iets zelf maken kan ook.

Ik weet niet of ik het zelf ooit nog ga doen. Ik ben inmiddels verslingerd aan andere periodes en schalen en ik heb al projecten genoeg. Maar ACW in 1:72 lijkt me ook nu een goede periode om mee te beginnen.

Label: 

Rob Grootveld
Nou maarten dat treft als je

Nou maarten dat treft als je 1/72 ACW intressant vind kunnen we op korte termijn van start.

Ik zal je wat foto's sturen op de whats app.

Ze staan hier al tijden te wachten op een goede regelset en een tegenstander

Hou je vast de plaatjes komen er aan

Maarten
We kunnen vast wel een mooie

smiley

We kunnen vast wel een mooie set vinden, dat 61-65 is lekker simpel, en anders Black Powder.
 

JurjenB
ACW...? Mwah....

Als ik 'nu' zou beginnen zou ik eerst rondkijken op het internet en om me heen, om te weten wat anderen spelen. Het belangrijkste voor mij lijkt me het gamen, inmiddels vind ik het schilderen of de periode secundair. Goede kans dat je dan bij een spellenwinkel of een club uitkomt en begint met iets dat daar gespeeld wordt. 'Iets dat veel gespeeld wordt' + 'miniaturen' resulteert dan al snel in Bolt Action, X-Wing, 40k of AoS. Sinds een week speel ik X-Wing met mijn zoontje van acht, en ik moet zeggen dat ik het een uitstekend spel vind en het was maar 40 euro.

Als ik 'nu' snel massaslagen zou willen doen, dan waarschijnlijk 6mm Romeinen/Carthagers of 6mm Macedoniërs/Perzen. Een paar grote blokken met piekeniers en olifanten ziet er fantastisch uit. Het schildert snel. Ik heb Romeinen in 15mm maar in 6mm heb je met minder tin meer en sneller een massa-effect. Goed met DBA of de 1hr wargame rules.

1/72 plastic bladdert snel af en niemand speelt dat. De ACW-scene is ook nogal klein in Nederland, dus ik weet niet hoeveel tegenstanders je vindt. Alexander en Julius spreken mij meer aan dan Lee en Grant.

Maar dat is persoonlijk. Je hebt gelijk dat ACW vrij snel schilderbare legers zijn met semi-Napoleontische tactieken.Voor mij blijft het een oceaan te ver weg.

 

MarkN
Als ik opnieuw zou beginnen...

...dan zou ik me wederom laten leiden door de modellen. Zijn ze niet mooi, dan begin ik er niet aan.

Maar in tegenstelling tot 25+ jaar geleden, zou ik me ook gaan verdiepen in de diverse regelsets. OK, in al die jaren zijn er (heel) veel bijgekomen, maar toen was het nog (redelijk) overzichtelijk. En ook nu heb ik nog steeds een aardige collectie van regelsets, waarvan velen nooit gespeeld zullen worden (door mij).

Behalve de regels, en in mindere mate de modellen, zal ik ook kijken naar welke periode me aanspreekt, 3500 jaar historie en fantasy en SF daar bovenop.

Het allerbelangrijkste is eigenlijk de combinatie van alles en er is maar 1 manier om daar achter te komen: spelen! Pas als je een spel speelt (ook al heb je de regels vaak gelezen) weet je of dat spel je aanspreekt, ook al vind je de modellen nog zo mooi. (Mooie modellen kunnen altijd weer een schilderproject worden.)

Maar als ik terugdenk aan mijn 25+ jaar jongere ik, dan denk ik dat de voornaamste drijfveer de modellen zullen zijn, natuurlijk mooi geschilderd.

En als ik nogmaals terugdenk aan 25+ jaar geleden dan  denk ik dat mijn keuze voornamelijk bepaald zal worden aan wat ik als eerste tegen zou komen. Dit komt in feite neer op 2 dingen: ten eerste wat je ziet als je ergens komt (beurs, spellengroep of misschien op TV); en ten tweede wat je in de winkels tegenkomt.

Uiteindelijk zal iedereen meegesleurd worden in wat er op dat moment ook door anderen wordt gespeeld. Zonder mede-/tegenspelers zul je niet veel verder komen dan een schilderproject.

Tot slot nog een opmerking over de hoeveelheid modellen. Afhankelijk van je gekozen spelsysteem vind je het geen bezwaar om danwel enkele hoog gedetailleerde modellen of rijen en rijen van dezelfde modellen te schilderen. Want als dat wel zo is, dan heb je waarschijnlijk verkeerd gekozen.

Maarten
Voor mij is veel dezelfde

Voor mij is veel dezelfde modellen schilderen echt wel een probleempje. Mijn highelves zijn daarom al vele jaren in progress (en mijn 50 zoeaafjes al een jaartje of twee). Anderzijds merk ik dat ik het in1:72, mits de figuren niet te gedetailleerd zijn, wel wat minder bezwaalijk vind. Veel detail is in 28mm een hobby op zichzelf, al gaat het veel trager. In 1:72 is zo veel detail het me echt net te klein, is het detail te vaag en vind ik het een crime.  maar WOII, 19e eeuwse colonials en ACW zijn wat dat betreft betrekkelijk vergevensgezind omdat de uniformen straightforward zijn, hetzij door de simpele, praktische uniformen zoals ACW,en de vele aardkleuren bij later . Bij napoleontisch of ancients is het te veel gedoe voor te weinig rendement, zeker ook omdat de duurzaamheid van de verflaag bij 1;72 te wensen overlaat en de kans dat de boel als je er veel mee speelt na verloop van tijd wat minder mooi wordt aanmerkelijk groter is. Het bijverven of aanvullen is dan ook wat makkelijker. Ik beschouw mijn 1:72 spuulletjes voor mijn koloniale projectje ook wat meer als speelstukken dan mijn 28mm, waarbij ik mijn grbrek aan talent tracht te compenseren met inspanning en tijd.